Tiffany Ann Lewis – Odsuń Kamień i „Wyjdź!”

11 Wrz

 

Od Steve’a Shultza:

Niedawno dzieliłem się z kimś historią o Łazarzu. Łazarz nie miał wyboru, musiał „Wyjść!” ponieważ Jezus go wezwał. To słowo Tiffany Ann Lewis wspaniale ci usłuży, szczególnie w takich sytuacjach, o których myślimy, że są beznadziejne.

Błogosławieństwa,
Steve Shultz, Załozyciel i Wydawca
The Elijah List & Breaking Christian News
http://www.elijahlist.com

 

 

Tiffany Ann Lewis

Odsuń Kamień i „Wyjdź!”

Pomiędzy nami i naszym przeznaczeniem znajduje się kamień.

„Gdybyś Tylko Był Tutaj…”

Tłem w tym miesiącu jest Jan 11:1-44. Jeśli masz pod ręką swoją Biblię, proszę przeczytaj te wersety, i zanim rozpoczniemy zapoznaj się z tą historią o Marii, Marcie i Łazarzu. Łazarz był człowiekiem, którego Jezus kochał; umarł i był od czterech dni w grobie. I wtedy pojawia się Jezus. Jezus słyszy od obu sióstr Łazarza – Marty – i Marii: „Panie! Gdybyś tu był, nie byłby umarł brat mój.” (wersety 21, 32).

Maria i Marta wierzyły, że Jezus był w stanie uzdrowić Łazarza, gdyby tylko ten nie umarł. Ale Jezus nie przyszedł wcześniej, i teraz ich brat już nie żył i sytuacja wyglądała na beznadziejną.

To jest to, co chcę podkreślić: Ta sytuacja była beznadziejna. Łazarz był martwy i od czterech dni leżał w grobie, a jednak to „gdybyś tylko” nie zawierało w sobie „ta choroba nie jest na śmierć, ale na Bożą chwałę…” Widzisz, gdyby nie śmierć, nie byłoby zmartwychwstania. Marta i Maria widziały cuda Boże, ale gdy sytuacja wykroczyła poza ich zrozumienie, wtedy zaczęły mówić: „gdybyś tylko.” (werset 4). Śmierć Łazarza nie była końcem ale środkiem do tego, żeby chwała Boża się objawiła.

O, jak łatwo zapominamy o wczorajszych cudach, gdy pojawiają się dzisiejsze próby! Te próby to nie tylko choroby i trudności; dotykają każdej dziedziny naszego życia, zarówno fizycznego jak i emocjonalnego. Wcześniej mieliśmy marzenia, wierzyliśmy i doznaliśmy zawodu. Nauczyliśmy się chować za kamieniami „gdybyś tylko” ponieważ nie chcemy, żeby ktokolwiek widział nasz lęk, nawet Bóg.

Czy możesz się z tym utożsamić? Czy popadłeś w stan odrętwienia i obawiasz się zacząć od nowa? Czy może doznałeś takiego zawodu, że obawiasz się uwierzyć na nowo? Jeśli tak, to spójrz proszę, na wersety 33-35: „Jezus tedy, widząc ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy z nią przyszli, rozrzewnił się w duchu i wzruszył się, i rzekł: Gdzie go położyliście? Rzekli do niego: Panie, pójdź i zobacz. I zapłakał Jezus.

Chociaż może czujesz się beznadziejnie, martwy wewnątrz i przykryty gigantycznym kamieniem, Jezus chce przyjść do ciebie. Umiłowany, On prosi cię, żebyś Go zaprosił do tego miejsca, gdzie wewnątrz ciebie coś umarło. Pozwól Mu wejść do ciebie… nadszedł czas, żeby usunąć kamień.

Jezus widzi przeznaczenie każdego z nas i jest zasmucony tym, że jesteśmy związani przez lęk i odgrodzeni od Niego tymi kamieniami „gdybyś tylko.”

Przed Nami Stoi „Zmartwychwstanie i Życie”

„…Jezus więc ponownie wstrząśnięty przychodzi do grobu. Była to jaskinia, a zamykał ją kamień. Mówi Jezus: – Odsuńcie kamień.” (wersety 38-39a wg Biblii Poznańskiej). Słowo wstrząśnięty w tym wersecie i poprzednim to embrimaomai (Strong’s #1690). Embrimaomai jest używane do wyrażenia głębokiego uczucia, emocji, która graniczy z gniewem i przechodzi w ostre łajanie: „Usuńcie ten kamień.”

Ważnym czynnikiem dla mnie jest to, że to greckie słowo embrimaomai łączy się z gniewem i frustracją. To słowo dosłownie znaczy prychnąć w gniewie lub ryknąć z oburzeniem. Dlaczego Jezus był tak zdenerwowany? Czy to mogło być spowodowane tym, że diabeł chodzi wokół jak lew ryczący patrząc kogo może zniszczyć przez zwątpienie i lęk? Czymkolwiek były te emocje, było to tak silne, że Jezus zapłakał.

Na Jego rozkaz usunięcia kamienia Marta odpowiada z uczuciem beznadziei: „Panie! Już cuchnie….” (werset 39b). Mogę się utożsamić z Martą przechodzącą od wiary („Ale i teraz wiem, że o cokolwiek byś prosił Boga, da ci to Bóg,” werset 22) do zwątpienia („Panie! Już cuchnie, bo już jest czwarty dzień w grobie,” werset 39) Czy widzisz dlaczego Jezus był tak wstrząśnięty? Przed nią stało „zmartwychwstanie i życie” (werset 25), a jej ta sytuacja wydawała się beznadziejna. Utknęła w tym „gdyby tylko” Jezus przyszedł zanim zaczęło cuchnąć. Wtedy, i tylko wtedy, to mogłoby być możliwe, ale teraz… to wygląda beznadziejnie.

Wielu z nas ma takie zastrzeżenia „gdybyś tylko”, które ukrywa w swoim sercu. „Gdybyś tylko” funkcjonuje w ten sposób, że rzuca lęk i zwątpienie na naszą wiarę. Obawiamy się spróbować jeszcze raz, czy nawet jeszcze raz uwierzyć, ponieważ sytuacja wydaje się beznadziejna i nie do naprawienia. To jest właśnie to miejsce, gdzie diabeł chciałby, żebyśmy pozostali, ukryci pod kamieniem naszego „gdybyś tylko”. Ale, umiłowany, ten kamień, o którym myślimy, że chroni nasze serce, powstrzymuje nas przed wypełnieniem naszego przeznaczenia, które mamy od Boga. Wiara poprzedza objawienie się cudu.

Jezus powiedział: „Czyż ci nie powiedziałem, że, jeśli uwierzysz, oglądać będziesz chwałę Bożą?” (werset 40). Kiedy przychodzą próby, potrząsają naszym systemem wierzenia  i właśnie wtedy przychodzi wróg dysząc ze złości. Jeśli uwierzymy Jemu, będziemy oglądać Boża chwałę. Ale diabeł nie chce, żebyśmy oglądali Bożą chwałę, więc używa tego, co fizyczne wokół nas, żeby dotknąć nas duchowo. Tak, on umarł. Tak, już cuchnie… Ale przecież jest Bóg! Tak, wierzę, że z Tobą WSZYSTKO jest możliwe!

Nawet w obliczu niesprzyjających okoliczności zostaliśmy wezwani do tego, żeby wyjść w wierze. Jako wierzący nie możemy po prostu nosić tarczy wiary i pozostać za kamieniem mówiąc: „Gdyby tylko nie było tego kamienia na mojej drodze.” Doświadczymy wolności, kiedy odpowiemy w wierze, przeciskając się obok naszego lęku w kierunku głosu Boga, który nas wzywa. Łazarz nie mógł nic zrobić, żeby panować nad swoim przeznaczeniem; to wszystko zrobił Jezus. Wszystko, co miał zrobić, to wyjść z grobu, i nagle chwała Pańska objawiła się w nim, jemu i przez niego.

Rzymian 8:28 śmiało ogłasza, że „…Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.” „We wszystkim” znaczy we wszystkim. On może wziąć z naszego życia rzeczy dobre, złe i obojętne, i sprawić, żeby to działało zgodnie z Jego planem dla naszego powołania. To nie stanie się dzięki naszej mocy czy sile, ale dzięki Jego Duchowi, bo tam jest Jego chwała. Gdzież byłaby chwała gdybyśmy mogli wszystko zrobić sami? Chwała objawia się wtedy, kiedy ja nic nie mogę zrobić, wtedy Jego Duch przeciwstawia się naturalnym realiom. Musimy Mu zaufać we wszystkim, nawet w tych dziedzinach, które są ukryte za kamieniem, żebyśmy mogli wyjść.

Umiłowany, co jest twoim doświadczeniem grobu? Co w tobie umarło i leży pod kamieniem? Słuchaj jak Pan mówi dzisiaj: „Odsuń kamień; umiłowany, wyjdź!”

Amen i Amen.

Tiffany Ann Lewis
Dancing with the Flame of the Lord Ministries
Email: tiffanyann@tiffanyannlewis.com

 

ElijahList Publications
http://www.elijahlist.com
email: info@elijahlist.net

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: