Lars Enarson Golgota – Kiedy, Gdzie i Jak? cz.4

10 Kwi

Część 4

„A gdy przeszli przez Amfipolis i Apolonię, przybyli do Tesaloniki, gdzie była synagoga żydowska. Paweł zaś, według zwyczaju swego, poszedł do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi na podstawie Pism, wywodząc i wykazując, że Mesjasz musiał cierpieć i zmartwychwstać. Tym Mesjaszem, mówił,  jest Jeszua, którego ja wam głoszę.'” (Dz 17:1-3)

„A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, mąż wymowny, biegły w Pismach.…albowiem skutecznie zwalczał Żydów, publicznie wykazując z Pism, że Jeszua jest Mesjaszem.” (Dz. 18:24,28)

Już stwierdziliśmy, że fundamentem Ewangelii jest to, że Mesjasz umarł za nasze grzechy „według Pism.” Zobaczyliśmy jak daleko tradycja chrześcijańska odeszła od Biblijnego wzoru i poprzekręcała fakty dotyczące tego gdzie i kiedy Jeszua umarł za nasze grzechy. Wielki Tydzień, Wielki Piątek, Niedziela Zmartwychwstania, Kościół Grobu Pańskiego, Via Dolorosa są ludzkimi tradycjami i wymysłami, zmieniającymi Pisma i wiarę, daną świętym raz na zawsze. Jak dowiedzieliśmy się z Pism i z wczesnej historii wierzących w Mesjasza, apostołowie ani nie nauczali, ani nie praktykowali żadnej tradycji chrześcijańskiej. Byli bardzo skrupulatni w trzymaniu się Pism.

Nasze Powołanie do Modlitwy o Odbudowanie

Naszym powołaniem w  Elijah Prayer Army jest modlitwa o zbawienie Izraela. Zostaliśmy powołani do przygotowania drogi dla Mesjasza w mocy i duchu Eliasza, aby Baranek Boży mógł zostać objawiony Izraelowi. Chrześcijańskie tradycje, niestety zasłaniają prawdziwe świadectwo Ojca o Synu, które znajduje się w Pismach, aby Żydzi mogli go rozpoznać. Musimy się modlić, żeby prawda o Mesjaszu, znajdująca się w Pismach, była odbudowana, aby Baranek Boży, który gładzi grzech świata został objawiony Izraelowi. Biblia nakazuje nam:

„Przechodźcie, przechodźcie przez bramy! Gotujcie drogę ludowi! Torujcie, torujcie drogę! Usuwajcie kamienie! Podnieście sztandar dla narodów. Oto PAN ogłosił aż po krańce ziemi:  Powiedzcie córce Syjonu: ‚Oto nadchodzi twoje zbawienie.'” (Iz 62:10-11)

To ostatnie zdanie można także przetłumaczyć: „Powiedzcie Córce Syjonu: ‚Zobacz, twój Zbawiciel przychodzi!'” Ważne jest to, żeby prawdziwy Zbawiciel był objawiony i przedstawiony Izraelowi. Paweł wyjaśniał Żydom w Tesalonice z ich własnych Pism, Biblii Hebrajskiej, że Mesjasz musiał cierpieć i zmartwychwstać i powiedział do nich: ” Ten Jeszua, którego wam głoszę, jest tym Mesjaszem.” W Łuk 3:2-6 czytamy:

„Głos tego, który woła na pustkowiu: ‚Przygotujcie drogę dla Pana. Prostujcie jego ścieżki. Każda dolina będzie wypełniona. Każda góra i pagórek będą zniesione. Drogi krzywe staną się prostymi, a nierówne wygładzone. Wszelkie ciało ujrzy zbawienie Boże.'”

Hebrajskie imię Jeszua, które przez grekę i łacinę zostało przeliterowane do imienia Jezus, znaczy „Boże zbawienie.” Celem służby Jana Chrzciciela a także obiecanej odbudowy prawdy w czasach ostatecznych jest to, żeby prawdziwy Zbawiciel, Jeszua, „Boże zbawienie,” został objawiony całej ludzkości, a przede wszystkim Izraelowi. „Albowiem nie wstydzę się ewangelii o Mesjaszu, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy; najpierw Żyda, potem Greka.” (Rzym 1:16) Żeby to się stało, musimy usunąć kamienie ludzkich tradycji, które przesłaniają Boże zbawienie – Jeszuę.

W 2000 roku napisaliśmy naszą pierwszą Haggadę (Porządek Posiłku Paschalnego). Gdy pewnego wieczoru już po północy Lars właśnie ukończył ostateczną redakcję i szedł do łóżka, usłyszał za sobą głos mówiący: „Dziękuję ci za to, że pomagasz mi odbudować moją prawdziwą tożsamość!” To dotknęło go głęboko.

Time Magazine opublikował ostatnio bardzo interesujący artykuł zatytułowany „Future Revolutions 10 Ideas That Are Changing The World.” (10 Rewolucyjnych Pomysłów, Które W Przyszłości Zmienią Świat). Numer dziesiąty na tej liście pomysłów, które zrewolucjonizują dzisiejszy świat był nazwany „Re-Judaizing Jesus.” (Re-Judaizacja Jezusa). Według Time Magazine profesorzy seminariów, teolodzy i pastorzy są dzisiaj zgodni, że: „jeśli [żydowski] kontekst jest dla ciebie niewłaściwy, to z pewnością niewłaściwe jest twoje pojęcie o Jezusie.”

Jeden teologów wypowiadających się w tym artykule oświadcza, że zdaje sobie sprawę z rewolucyjności tego pomysłu, ale uważa, że „znalezienie tego szczególnego dżina jest tak potężne, że on nie ma zamiaru wkładać go z powrotem do butelki (porównanie wzięte z Baśni z Tysiąca i Jednej Nocy – przyp. tłum.). Stwierdza on: ‚zostałeś złapany. Jesteś uzależniony. To spowoduje, że nie będziesz już jej [Biblii] czytał w taki sam sposób.'”

W prawdzie jest zdumiewająca moc. Nawet jeśli była pogrzebana przez 1800 lat, ciągle ma moc, by wydostać się na powierzchnię. Time Magazine właściwie potwierdza proroctwo, które Jeszua wypowiedział dwa tysiące lat temu: „Eliasz istotnie przyjdzie wcześniej i odbuduje wszystkie rzeczy.” (Mt 17:11) Przyjście Mesjasza jest bliskie i powinniśmy trwać w modlitwie o odbudowanie prawdy.

Kiedy widzimy Zbawiciela objawionego w proroczych Pismach w Tanach (ST) nasze serca zaczynają wewnątrz nas płonąć, tak, jak czytamy o uczniach na drodze do Emaus.

„A on rzekł do nich: ‚O głupi i gnuśnego serca, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swej chwały?’ I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nom było napisane we wszystkich Pismach. …I rzekli do siebie: ‚Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i Pisma przed nami otwierał?'” (Łk 24:25-27,32)

Jak Umarł Jeszua?

Spójrzmy na końcowe pytanie w naszej serii, mianowicie jak Jeszua umarł za grzechy świata. Oczywiście wiemy, że Jeszua został ukrzyżowany. Ale pytanie brzmi: jak go ukrzyżowano?

Tradycyjne chrześcijaństwo przedstawia Jeszuę umierającego na dwóch skrzyżowanych belkach i ten krzyż stał się zasadniczym symbolem wiary chrześcijańskiej. Ale czy Pismo w ten sposób naucza o instrumencie, na którym umarł Jezus? Zajrzyjmy do Vine’s Expository Dictionary of New Testament Words (Słownik Wyrażeń Nowotestamentowych), który jest prawdopodobnie najbardziej respektowanym tego rodzaju słownikiem w języku angielskim, co tam jest powiedziane o słowie krzyż.

KRZYŻ, KRZYŻOWAĆ stauros NT:4716 oznacza zasadniczo: „pionowy pal albo kołek.” Do niego przybijano przestępców w celu egzekucji. Zarówno rzeczownik jak i czasownik stauroo, „przymocować do kołka lub pala,” początkowo różniły się od kościelnej formy „krzyża” złożonego z dwóch belek. Kształt krzyża ma swoje korzenie w starożytnej Chaldei i był używany jako symbol boga Tammuza (mający kształt mistycznego Tau, inicjału jego imienia) w tym kraju i krajach ościennych, z Egiptem włącznie. W połowie trzeciego stulecia n.e. kościoły odeszły od pewnych doktryn wiary chrześcijańskiej lub je zniekształciły. Aby wzrastać liczebnie, kościelny system apostatów przyjmował do swoich kościołów pogan, ale nie na podstawie odrodzenia przez wiarę, i pozwalał im w większości zachować pogańskie znaki i symbole. Stąd Tau albo T w swojej najczęstszej formie z obniżoną częścią poziomą, zostało zaadoptowane jako „krzyż” Chrystusa. 1

Tradycyjny chrześcijański krzyż, inaczej mówiąc, nie był symbolem chrześcijaństwa od początku. Został zapożyczony z pogaństwa. Greckie słowo “stauros” oznacza pierwotnie, ale nie wyłącznie „pionowy pal lub kołek”, na którym wieszano przestępców. Może wskazywać także na belkę poziomą, zwaną po łacinie “patibulum”, do której przybijano ramiona lub ręce, i do niesienia której zmuszano przestępców przed egzekucją. A także może wskazywać na całe urządzenie do egzekucji, złożone z poziomej belki i pionowego pala.

Jest tu jednak bardzo ważna rzecz godna uwagi. Ta pozioma belka patibulum, była przymocowywana do czegoś, co nie musiało być martwym palem czy kołkiem. W rzeczywistości bardzo powszechnym zwyczajem w Imperium Rzymskim było krzyżowanie przestępców przez powieszenie na zwykłych drzewach. Ojciec Kościoła Tertullian w swojej książce Apologia napisał o Rzymskim prokonsulu Afryki, który ukarał kapłanów Saturna, ponieważ w swojej świątyni składali ofiary z dzieci. Napisał, że prokonsul „wystawił tych kapłanów na widok publiczny, wieszając ich na świętych drzewach otaczających ich świątynię—tyle krzyży ile wymagała tego sprawiedliwość, aby ukarać przestępców.” 2 Zauważ, że żywe drzewa, na których wisieli kapłani nazywa on „krzyżami.”

Z Ewangelii Jana 19:41 wiemy, że Jeszua został ukrzyżowany w ogrodzie, co oznacza, że były tam dostępne drzewa, na których mógłby zostać powieszony. Wiemy także, że jego egzekucja była bardzo pilna. Piłat do ostatniej minuty próbował go uwolnić, a święto Paschy już nastawało. Kiedy ostatecznie pojawił się wyrok śmierci, nie było zbyt dużo czasu, żeby wykopać fundamenty pod trzy ciężkie krzyże. A drzewa były najbardziej dogodnym wyborem.

Apostołowie Wielokrotnie Mówili o Krzyżu jako o Drzewie

Istnieje wiele wskazówek, zarówno w Pismach, jak również w zapiskach wczesnego chrześcijaństwa i tradycji, że Jeszua był ukrzyżowany na zwykłym drzewie. Przede wszystkim w kilku miejscach Pism Apostolskich (NT) widzimy, że krzyż jest nazywany także drzewem.

„Bóg ojców naszych wzbudził Jeszuę, którego wy zgładziliście, zawiesiwszy na drzewie.” (Dz 5:30)

„A my jesteśmy świadkami tego wszystkiego, co uczynił w ziemi żydowskiej i w Jeruzalem; jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie.” (Dz 10:39)

„Kiedy zaś wykonali wszystko, co o nim napisano, zdjęli go z drzewa, i złożyli w grobie.” (Dz 13:29)

„…on grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom dla sprawiedliwości żyli….” (1 Ptr 2:24)

Mamy także wyraźne proroctwo z Tory, cytowane przez Pawła w Gal 3:13: „Mesjasz wykupił nas od przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem, gdyż napisano: ‚Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie.'” To proroctwo z Księgi Powtórzonego Prawa nic nie mówi o krzyżu. Mówi o drzewie i użyte jest normalne słowo określające żywe drzewo, tak jak w Rodz 1:11: „Potem Bóg powiedział: ‚Niech ziemia wyda roślinność: rośliny dające ziarno i drzewa na ziemi, które przynoszą owoc i w którym jest ziarno, według swego rodzaju.’ I tak się stało.” (NIV)

Greckim słowem określającym drzewo we wszystkich cytowanych powyżej wersetach jest  xulon, które w Septuagincie jest użyte do przetłumaczenia ec, najpowszechniej stosowanego hebrajskiego słowa oznaczającego żyjące drzewo. Xulon jest użyte także do określenia drzewa życia w Obj 2:7; 22:2,14. Oto co napisano w słynnym Kittel Theological Dictionary:

„Wczesna sztuka chrześcijańska wykazuje bliskie więzi pomiędzy drzewem życia i krzyżem. …W malowidłach nagrobkowych z 2 stulecia po raz pierwszy przedstawione jest jako symbol zwycięstwa nad śmiercią. I potem to się ciągle powtarza. Ta idea, że żywy pień krzyża dźwiga gałęzie i liście jest powszechnym motywem chrześcijańskim w starożytności.” 3

Jak mówi Vine’s Greek Dictionary, tradycyjny chrześcijański krzyż nie był symbolem chrześcijaństwa do połowy 3-go stulecia. Stało się to po wprowadzeniu tego symbolu przez Konstantyna. Przed Konstantynem krzyż Jeszui był w sztuce chrześcijańskiej przedstawiany najczęściej jako żywe drzewo z gałęziami i owocami. Christ Church, mieszczący się w murach Starego Miasta w Jeruzalem jest najstarszym kościołem protestanckim na Bliskim Wschodzie. Został założony, aby służyć pomocą Żydom. W tym budynku nie ma krzyża. Na stole komunijnym krzyż zastąpiono obrazem drzewa życia.

Melito z Sardes napisał: „Tak, jak z drzewa przyszedł grzech, tak również z drzewa przyszło zbawienie”, 4 a Ignatius z Antiochii napisał o wierzących jako „gałęziach krzyża” przynoszących owoc. 5 Zarówno Melito jak i Ignatius przedstawiali krzyż jako zwyczajne żywe drzewo.

Jeszua i Przestępcy Wisieli na Tym Samym Krzyżu

Wreszcie zajrzyjmy do fragmentu w Jana 19:31-33, który dowiedzie bez cienia wątpliwości, że Jeszua musiał być ukrzyżowany na zwyczajnym drzewie. Werset 31 tak został przełożony w NIV Bible:

„Teraz był dzień Przygotowania, a następnego dnia miał być specjalny szabat. Ponieważ Żydzi nie chcieli, żeby ciała pozostawały na krzyżach przez szabat, poprosili Piłata, aby im połamano nogi i zdjęto ciała.”

To jest bardzo „logiczny” przekład. Ale jest jeden problem. Grecki tekst w tym wersecie nie mówi „krzyże”, ale „krzyż” w liczbie pojedynczej. Dosłownie brzmi to tak: Żydzi i nie chcieli, żeby ciała pozostawały na krzyżu przez szabat.” To znaczy, że trzy ciała wisiały na jednym krzyżu! Jest to możliwe tylko wówczas, gdy krzyż był zwyczajnym drzewem. Tradycyjny krzyż chrześcijański złożony z dwóch belek jest całkowicie wykluczony! Na jednym palu można było powiesić dwóch przestępców, zwróconych do siebie plecami, ale nie trzech.

Ale jeśli krzyż był zwyczajnym drzewem, to wyjaśnia, co napisano w dwóch kolejnych wersetach.

„Przyszli więc żołnierze i połamali nogi pierwszemu i drugiemu, który był z nim ukrzyżowany; ale kiedy przyszli do Jeszui i zobaczyli, że już umarł, nie łamali jego nóg.”

Wszystkie ewangelie mówią, że Jeszua został ukrzyżowany pomiędzy dwoma przestępcami, których miał po swojej lewej i prawej stronie. Ale zauważcie, co tu jest napisane. Pomimo, że Jeszua był ukrzyżowany pośrodku, to żołnierze przyszli do niego na końcu. To wydaje się trochę dziwne, według tradycyjnego obrazu ukrzyżowania z trzema rzymskimi krzyżami jeden za drugim, ale jeśli oni wszyscy byli ukrzyżowani na tym samym drzewie, to ma doskonały sens.

Krzyż, który Jeszua niósł na Golgotę, to było patibulum –  pozioma belka. Całe narzędzie, składające się z poziomej belki i drewnianego pala ważyłoby przynajmniej 200 funtów (ok. 90 kg – przyp. tłum.). Żadna ofiara, która została ubiczowana, nie mogłaby go unieść. Pozioma belka była wystarczająco ciężka.

Kiedy Jeszua przyszedł na Golgotę na Górze Oliwnej, powieszono go na poziomej belce na jednym z drzew, które się tam znajdowały, przy ołtarzu, gdzie ofiary za grzech były spalane na popiół. Tam umarł on za grzechy świata, po południu w czasie żydowskiej Paschy, kiedy w Świątyni zabijano baranki paschalne. Umarł za nasze grzechy dokładnie według Pism.

„Bo zaprawdę Mesjasz, nasza Pascha, został ofiarowany w nasze miejsce. Zatem trzymajmy się tego mocno.” (1 Kor 5:7-8 z ang.)

„On jest ‚tym kamieniem, którym wy, budowniczy, wzgardziliście jako bezwartościowym, a który stał się głowicą węgła.’ Nie ma zbawienia w nikim innym, bo nie ma pod niebem żadnego innego imienia danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni!” (Dz 4:11-12 z ang.)

 

„Przygotujcie Drogę dla PANA”

 


1 Vine’s Expository Dictionary of Biblical Words, Copyright © 1985, Thomas Nelson Publishers.

2 Tertullian, Apologia , Ch 9:2, Translated by Rev. S. Thelwall

3 Kittel, Słownik Teologiczny , Vol V, pp. 40,41

4 Melito z Sardes , Nowy Fragment , III.4

5 Ignatius, Trallians 11

Reklamy

Jedna odpowiedź to “Lars Enarson Golgota – Kiedy, Gdzie i Jak? cz.4”

  1. Mon@ 16 kwietnia 2012 @ 13:36 #

    To brzmi bardzo prawdopodobnie…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: