Noe Leon – Prawdziwa Jedność Kościoła

25 Lu

Ten artykuł omawia to jak Pan pojedna Kościół w dniach ostatecznych. Człowiek próbował zaprowadzić tę jedność w niewłaściwy sposób, i Bóg wyleje swoje sądy na tych wszystkich, którzy uparcie próbują tego pojednania na drodze humanistycznej. Przebudzenie dni ostatecznych objawi Kościół, który jest prawdziwie zjednoczony w Duchu. Nie będziemy wieżą Babel, ale raczej fortecą Syjon, która zamanifestuje Bożą Chwałę w tych dniach ostatecznych.

 

 

Kto właściwie jest królem?

Po przedstawieniu konfrontacji na linii “prorok-pastor” w 31 rozdziale (opisanej w naszym poprzednim artykule), prorok Izajasz, pod namaszczeniem Ducha, stwierdza:

 

Oto król będzie rządził w sprawiedliwości, a książęta według prawa będą panować.” (Izajasz 32:1)

 

Zwróć uwagę na ten fragment, który odnosi się do przyszłego pojedynczego “króla” i grupy “książąt”. To znaczy, że w Bożych oczach, do teraz w Kościele panuje wielu królów. Dzisiejszy Kościół jest jak kolaż małych królestw, w których pastorzy rządzą z królewską suwerennością nad “swoimi” kongregacjami. W wielu częściach świata pastorzy stale walczą o owce i są źli, kiedy inny pastor “kradnie ich owce”. Wszyscy ci pastorzy zapominają, że owce nie są “ich”, ale należą do Boga, i że nie ma w Piśmie ani jednego zdania, w którym Bóg zwracałby się do swojego ludu jako owiec jakiejś istoty ludzkiej. Złości mnie kiedy słyszę jak wierzący mówią: “Owce pastora Smitha” czy “Owce pastora Ronalda”. Porównaj to z tym, jak Pan odnosi to do owiec:

 

“Paście trzodę Bożą, która jest między wami, nie z przymusu, lecz ochotnie, po Bożemu, nie dla brzydkiego zysku, lecz z oddaniem, (3) nie jako panujący nad tymi, którzy są wam poruczeni, lecz jako wzór dla trzody. (4) A gdy się objawi Arcypasterz, otrzymacie niezwiędłą koronę chwały.” (1 Piotra 5:2-4)

[Zauważ, że Piotr nie mówi: „Paście swoją trzodę”]

 

“Gdy więc spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie więcej niż ci? Rzekł mu: Tak, Panie! Ty wiesz, że cię miłuję. Rzecze mu: Paś owieczki moje. (16) Rzecze mu znowu po raz drugi: Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie? Rzecze mu: Tak, Panie! Ty wiesz, że cię miłuję. Rzekł mu: Paś owieczki moje. (17) Rzecze mu po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie? Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: Miłujesz mnie? I odpowiedział mu: Panie! Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że cię miłuję. Rzecze mu Jezus: Paś owieczki moje.” (Jana 21:15-17)

[Zauważ, że Jezus nie mówi: „Paś swoje owce” czy „Paś swoje baranki”]

 

Owce moje głosu mojego słuchają i Ja znam je, a one idą za mną.” (Jana 10:27)

 

“Miejcie pieczę o samych siebie i o całą trzodę, wśród której was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli zbór Pański nabyty własną jego krwią.” (Dzieje Ap. 20:28)

[Zauważ, że Paweł nie mówi: „o całą waszą trzodę” czy „paście swój kościół”]

 

Nigdzie nie znajdziesz fragmentu, w którym Paweł mówiłby do Tymoteusza na przykład: “Troszcz się o swoje owce, Tymoteuszu mój synu”. Pastorzy, kiedy nie są prowadzeni przez Ducha, mają matczyną tendencję do zawłaszczania owiec, nad którymi mają sprawować pieczę. Duchy Kananejczyków są z natury duchami cudzołożnego zawłaszczenia, a pastorzy, którzy nie są całkowicie poddani Bogu, są bardzo podatni na ten rodzaj duchów. To dlatego król Sodomy, który był królem kananejskim, po tym jak Abram walczył z czterema królami, i odzyskał ludzi i dobytek, powiedział:

 

“Wtedy rzekł król Sodomy do Abrama: Daj mi ludzi, a zabierz sobie dobytek! (22) Lecz Abram odpowiedział królowi Sodomy: Podnoszę rękę swą do Pana, Boga Najwyższego, stworzyciela (w ang. posiadacza) nieba i ziemi, (23) że nie wezmę ani nitki, ani rzemyka sandałów, ani niczego z tego wszystkiego, co należy do ciebie, abyś nie mógł powiedzieć: To ja wzbogaciłem Abrama. (24) Nie chcę nic, oprócz tego, co spożyli słudzy oraz działu należnego mężom, którzy poszli ze mną, Anerowi, Eszkolowi i Mamremu; niech oni wezmą swój dział.” (Rodzaju 14:21-24)

 

Zauważ, że król Sodomy był bardziej zainteresowany posiadaniem ludzi niż dóbr i zwróć uwagę, że Abram zwraca się do Boga jako “posiadacza nieba i ziemi”. Kananejscy pastorzy zapominają Kto jest prawdziwym posiadaczem wszystkich rzeczy i przywłaszczają sobie owce. Kananejscy pastorzy kochają posiadać ludzi, i im więcej ich mają, tym lepiej się czują. To sprowadza wizję ich służby w kierunku wzrostu liczebnego. Tak, jak Dawid w 2 Samuela rozdziale 24, stale liczą zgromadzenie i są bardziej zainteresowani ilością niż jakością. O ile tylko ta liczba się powiększa, zapominają o duchowym wzroście ludzi, których mają pod opieką. Wolą mieć 1000 miernych wierzących niż 10 takich, którzy mogliby potrząsnąć światem w namaszczeniu i mocy Boga. To dlatego Pan powiedział:

 

“Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie pozostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie idzie za zagubioną, aż ją odnajdzie? (5) A odnalazłszy, kładzie ją na ramiona swoje i raduje się. (6) I przyszedłszy do domu, zwołuje przyjaciół i sąsiadów, mówiąc do nich: Weselcie się ze mną, gdyż odnalazłem moją zgubioną owcę! (7) Powiadam wam: Większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się upamięta, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują upamiętania.” (Łukasz 15:4-7)

 

Niestety, większość pastorów dzisiaj woli zostać z tymi 99 owcami niż pójść za tą jedną zgubioną, ponieważ pójście po tę “1 małą owcę” nie jest warte poniesienia ryzyka utraty 99. To jest spowodowane trzema przyczynami…

Cały artykuł można przeczytać TUTAJ.

Źródło http://shamah-elim.info/unity.htm

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: